           |
podobieństwo ZA-mierzoneJestem alter-postacią, bez życiorysu i peselu; z dobrym słuchem, wybiórczym spojrzeniem i wyczulonym nosem. Nie żeby mi coś cuchnęło. Raczej łapie mój nos-coś i łapię się na tym, że, jak w bajce o psie Pluto, idę ciągnięta ledwie widocznym wrażeniem o kształcie dłoni. Aż mnie za-ciągnie, za-trzyma i za-topi. W myślach. W tych słowach niżej.2010-11-15 17:11:46 Dyjak Moje palce drapią siebie nawzajem przebierają niecierpliwość na głos głośno po schodach, cegieł skrajem wznoszą się i proszą o czułości trochę nad ranem Nad głowami patrzę, a włosy zasłaniają mi Ciebie gdy śpiewasz, słyszę inne głosy inne dni spędzone z panem wspominam i proszę o czułości trochę nad ranem I gdy myślę, że minął dreszcz, i dźwięk, i jazz, wychodzisz i śpiewasz, a we krwi wino grzane zmusza mnie i proszę o czułości trochę nad ranem Tagi: inspiracje skomentuj (3) 2010-11-15 17:05:59 Dygresja Dopadły dynię na dnie dalekiej doliny demony doświadczeń. Dręczywszy długo drzazgą dowcipu dobiły dynię doskonałym dylematem długiego dystansu. Tagi: absurd skomentuj (0) 2010-01-03 19:08:08 Zanim minie Utopię wszystkie igły choinkowe w winie W telefonie zieleń zblaknie, zaparuje Numer, uśmiech, oczy, w końcu zginie Między nami ciepło, którego potrzebuję Zanim minie To, co snuję Dużo czasu nie zabiera spacer po linie Zanim minie to, co we mnie, to, co czuję Będę śpiewać, będę tańczyć na kominie Po drobinie w słońcu spokój namaluję Zanim minie To, co snuję W miękkim świetle daleko w dolinie Namaluję, to co widzę, gdy próbuję Zamknąć oczy, w cieniu drzewa śnię O tej zimie, o tym filmie w naszym kinie Zanim minie To, co snuję W końcu minie skomentuj (0) 2009-12-19 18:32:38 nie pali się Nie, proszę pana, nie pali się Bez pokusy, brak pośpiechu W innej sali się pali, bez grzechu W innym świecie te same są dzieje I historie się dzieją jakich wiele Choć być może na innej sali Nigdy byśmy się nie spotkali Lecz proszę pana, nie pali się Bez pokusy, bez pośpiechu W innej sali się pali, bez grzechu Widzę pan się wciąż waha i patrzy Więc może razem, na dwa, trzy Właśnie wina nam więcej dolali Może czas byśmy się lepiej poznali? Choć nie pali się, nawet gdy się pali W pośpiechu do grzechu W uśmiechu, w oddechu Nie pali się skomentuj (2) 2009-11-05 16:24:21 Yellow gloves I hide myself Behind A tree too high I pretend it's not me I think, I know I don't belong Here I can't stay Whatever you say I'm sorry I have to go For I forgot my yellow gloves Somewhere I lost my yellow gloves No, you can't go with me I know You wanna help me looking for Look, I don't belong To you, to them And I can't stay So please don't say Sorry I have to go Why? I need to look for my yellow gloves For I lost my yellow gloves Somewhere, I forgot I lost my yellow gloves skomentuj (1) 2009-08-18 21:37:14 Sztuka tworzenia w naturze. Mogłabym napisać, że układając ten stos kamieni połamałam paznokcie - gdyby nie to, że mam bardzo mocne paznokcie. Wsypałam między te kamienie kilkanaście taczek ziemi - gdzieś zniknęła, nadal widać tylko kamienie, ale może roślinom nie będzie to przeszkadzało? Posadziłam kilkanaście różnych gatunków podarowanych mi przez znajomych roślinek- może ze dwie potrafię nazwać? A w oczkach wodnych które otoczone są tymi kamieniami, tą ziemią i tymi roślinkami pływają ryby - chowają się w gąszczu roślin wodnych, aczkolwiek widzieli je już wszyscy. Oprócz mnie. Wybieram z powierzchni wody drobne listki opadające z rosnących obok ogromnych wierzb. Codziennie spadają nowe, także mam do zimy jeszcze dużo do wybierania. Podlewam moje roślinki z rana, kiedy nie padał na nie przez ostatnią dobę deszcz. Zazwyczaj jednak po południu zaczyna padać. Wyłozyłam dziś niektóre przestrzenie korą. Czemu? A czemu by nie, skoro tak radził przyjaciel? Zakwitła stokrotka, strzałka wodna, poziomka ma zielony maleńki owoc. A to co gnije, zaschnie - niknie i wchłania się w resztę. Rozmawiam z naturą. Nie słucha mnie. Sama sobie żyje i pozwala się oglądać :) I daje mi dużo radości :) Tagi: sztuka zielona skomentuj (2) 2009-08-16 13:17:14 szszsz... Nie mów nic południowa pora nie sprzyja szeptom brzozy antyczna kora paruje światłem lekko Nie mów nic nie przeszkadzaj jarzębinie przymierzać korale dawno za nami maj zasypia lato ospale Nie mów nic nie słucham mierzę się z malwą wzrostem zanim nadejdzie znów plucha pachnie werniksem, pokostem Nie mów nic bo zmieni się światło cynober na róży zaschnie odejść nie będzie łatwo wiatr westchnie - ach nie Nie mów nic powietrze za ciebie powie zapatrzę się zajmę oddechem po latach przeczytam posłowie to lato przypłynie znów echem Tagi: inspiracje skomentuj (0) 2009-05-14 17:00:51 Otylia Nie popadam w zachwyt nad tym Suchość w nosie, w oczach, w głosie Nie wylewam żalu w szale Budzę się ze snu ospale Od godziny do godziny Trzeba stroić dobre miny By powagą dodać wagi Choć ja naga i ty nagi Tańczy otyła Otylia Gdy wokół pachnie bazylia Każdą bzdurę z nosem w górę Wyprasuję jak koszulę Wyprostuję charaktery Dopasuję swe maniery I tak widać najwyraźniej Bohaterów gubią baśnie Szwy pękają przez uszycie Wszyscy wszystko widzą skrycie Rzeczywistość to mój klin na bajki króla, gdy królowa jest już inna Tańczy otyła Otylia Gdy wokół pachnie bazylia skomentuj (0) 2009-05-11 13:55:31 kolory Zmiana planu. Nan dusi się od kolorów, każdy parzy; nawet zieleń, błękit, zachwycający do tej pory turkus. Wypadają z gry w koło barw. Zostają szarości z odrobiną bieli i czerni; początku i końca; matki i ojca. Szlachetne szarości. Połyskliwe, miękkie, falujące szarości. Czy gdyby wiatr miał kolor byłby szary? Ciepły wiatr w odcieniu rozgrzanego kamienia. Nocny wiatr stalowo ciemny, prawie do czerni. Burzowa wichura jak szara satyna mokra od deszczu. Nan zabiera wszystkie kolory ze świata, z głębi siebie, z twoich oczu. Mają prawo istnieć tylko w jednym miejscu. Na płótnie obrazu. skomentuj (0) 2009-05-01 00:31:32 Vicky Cristina Anna Barcelona W sepiowych kolorach uśpione są namiętności. W wyblakłych czerwieniach, brązach i zetlałych bielach. Wokół mozaika z pięknych kobiet zagubionych w starych uliczkach kryjących dzieła Gaudiego. - Tylko miłość niespełniona jest romantyczna. Maria Elena z rozburzonymi włosami jak gęste pociągnięcia pędzla w oszalałej dłoni. Szukanie nie znosi rozwiązań i dogonionych celów. Szukanie jest marzeniem, a marzeń zawsze nam życzą jak najwięcej i wciąż nowych, wciąż przed sobą w zasięgu wzroku – tuż poza zasięgiem ręki. I tak jest dobrze. Z tą małą szczyptą braku, rysą w obrazie. Jednak nie poprawia się starych obrazów, co zrozumiała po latach Nan. Wciąż malując nowe odkupiamy winy poprzednich, pozwalając im odejść w niepamięć. To jest moment, który budzi emocje, także strach. Spróbuj jeszcze raz. Nie zmieniając pędzli, formatu, barw. Jedyne co zmień, to punkt widzenia własnej myśli. skomentuj (0) |
|
